เรื่องมีอยู่ว่า...มีพระผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งมีชื่อเสียงมาก .มีลูกศิษย์ลูกหามากมาย..และผู้หลัก ผู้ใหญ่ ที่ดังๆ...มักนิยมเชิญท่านมา...ในงานพิธีสําคัญต่างๆ..ก็มีเศรษฐี..ท่านหนึ่ง มีความกังวลในเรื่องทรัพย์สมบัติของตน กลัวว่าตายไปลูก..หลานไม่สามารถรักษาสมบัติของตน. พอซื้อบ้านใหม่ก็สบโอกาสจึง นิมนต์ท่านมาทําพิธีให้. พอสิ้นสุดพิธีเศรษฐีก็ให้ท่านช่วยเขียนข้อความอันเป็น ศิริมงคลให้ตระกูลพระท่านจึงหยิบ...ปากกามา ...เขียนๆๆๆ.....ไม่นาน ท่านก็ยื่นแผ่นกระดาษที่เขียนให้กับเศรษฐี...เศรษฐี คลี่กระดาษออกมาดู ด้วยความตื่นเต้น....แต่เมื่อเห็นข้อความข้างในถึงกับ...หน้าซีด. ข้อความที่เขียน มีอยู่ว่า.....ตาย ตาย ตาย ปู่ตาย พ่อตาย ลูกตาย......ทั้งเศรษฐี และผู้ร่วมงาน ต่างก็ ตกใจหน้าซีดกันหมด .ด้วยความสงสัยจึงถามท่าน....เพราะเหตุใดท่านเป็นพระผู้ใหญ่จึงได้กระทําล้อเล่นอย่างนี้...ท่านจึงเฉลยไปว่า...ดูก่อน ประสก...อันทรัพย์สมบัตินั้นเป็นของไกลตัว ความตายมิใช่หรือที่ท่านมิอาจหลีกเลี่ยงได้. แต่จะดีกว่าไหมที่ ปู่ตายก่อน พ่อจึงตายตาม และลูกตายตามทีหลัง เป็นไปตามนี้มิใช่หรือ ไม่มีทุกข์ใดหนักหนากว่าบุตรต้องมาตายก่อน...ผู้ใหญ่.

ขอขอบคุณข้อความดีๆจาก http://xchange.teenee.com

ส่งงานอีกรอบครับ

การที่ผมมาเรียนนิเทศเพราะผมอยากเรียนรู้การถ่ายภาพเพราะผมอยากเป็นช่างภาพครับ และวันแท่ผ่านมาผมไม่ได้ทำอะไรเพื่อแม่เลยเพราะผมไม่ได้กลับบ้านแต่ผมก็ไม่ได้ลืมโทรไปอวยพรท่านในวันแม่ครับ

วันนี้ไปร้านขายของเก่ามา แต่ทำไมไม่มีวันเวลาเก่าๆขายบ้างเลย***คนก็เหมือนคนแต่คนเราไม่เหมือนกัน***บางคนก็อยากให้ความช่วยเหลือแต่บางคนก็ต้องการความช่วยเหลือ ในโลกนี้แล้วมันยังมีความเหมือนที่แตกต่างอย่างลงตัว

ก็เรื่องมันมีอยู่ว่า

สวัสดีครับ อาจารย์เสริมศิริ นิลดำ กระผม นายภาคภูมิ บุญปอง 501741025 มารายงานตัวครับ